عسل بر حسب اینکه متعلق به کدام گل باشد، به دلیل ترکیبات درونی آن گل، خاصیت درمانی آن نیز متفاوت است.

• عسل گون گزانگبین: درمان بی‌خوابی، ضعف اعصاب، میگرن، سردرد و تپش قلب.
• عسل بهار نارنج: تقویت‌کننده‌ی قلب، ضد بی‌خوابی، تقویت کننده‌ی اعصاب و آرام‌بخش.
• عسل آویشن: رفع عفونت‌های عمومی، تقویت کننده‌ی بینایی، ضد صرع و تشنج، درمان تنگی تنفس و معالج دردهای مفاصل.
• عسل گشنیز: درمان سرفه‌های تحریکی و دردهای عضلانی، مفید برای آفت دهان، تقویت لثه و مفید برای زکام و اسپاسم ماهیچه‌ای.
• عسل شوید: تقویت‌کننده‌ی معده، افزایش دهنده‌ی شیر مادران، آرام بخش و حاوی اسیدهای معدنی.
• عسل مرکبات: ضد تهوع و سم، نرم کننده‌ی سینه، مفید برای سرماخوردگی و کاهش ورم‌های بدن، ضدعفونی کننده، تصفیه کننده‌ی خون، اشتها آور، کاهنده‌ی کلسترول.
• عسل کُنار: ضد کم خونی، تقویت کننده‌ی قوای جنسی و اعصاب.

به طور کلی مصرف روزانه‌ی یک قاشق مرباخوری عسل باعث افزایش طول عمر و سلامتی بدن می‌شود. هم‌چنین یکی از ویژگی مهم عسل آن است که این ماده‌ی طبیعی به دلیل دارا نبودن آب، به شرط دوری ازرطوبت، تنها ماده‌ی غذایی طبیعی است که هرگز فاسد نمی‌شود.